Vrijdag 7 september: Moab - Bryce Canyon N.P.
Na een goed ontbijtje dat bij het hotel zat inbegrepen zijn we rond half 9 in de auto gestapt om weer aan een lange rijdag te beginnen, vandaag hadden we zo'n 6,5 voor de boeg, exclusief tussenstops. Door regelmatig om te wisselen van bestuurders- en bijrijderstoel is dit gelukkig goed te doen! We hadden vandaag ook een aantal leuke stops op de planning staan.
Na anderhalf uur rijden kwamen we aan bij Goblin Valley State Park. In de vallei staan duizenden wonderlijk gevormde rotsfiguren, de meesten zijn niet meer dan 2 of 3 meter hoog. In 1949 heeft de vallei de naam Mushroom Valley gekregen, omdat veel van de rotsfiguren gelijkenis vertonen met paddestoelen. Later werd de naam veranderd in Goblin Valley; ook dat is een goed gekozen naam omdat je met gemak een heel leger boosaardige kabouters in de rotsfiguren kan zien. We vonden dit een erg leuke State Park en hebben ons hier zeker zo'n uur dik vermaakt. We hadden hier erg veel lolen ook een aantal grappige foto's met deze rotsfiguren kunnen maken.
Hierna was het een half uur rijden om bij Little Wild Horse Canyon, Dit is weer een kloof met hoge verticale wanden die erg dicht bij elkaar staan, waar we weer in konden gaan klimmen. Het wandelpad dat we hebben gevolgd was droogstaande wash waarbij na zo'n 15 minuten de doorgang werd versperd door een heel stel rotsblokken.
We moesten hier overheen gaan klimmen om over de versperring heen te komen en bij de ingang van de canyon te komen. Alleen, toen we bij de rotsblokken aankwamen verstarden wij plots allebei...
Vanaf deze stop was het nog ongeveer 4,5 uur rijden naar onze eindbestemming, maar wel een erg mooie route. Zo zijn we door Capitool Reef National Park gereden en hebben we op de viewpoints weer genoten van prachtige vergezichten. Het uitzicht lijkt je wel nooit te vervelen, wat een schitterende natuurlandschappen.
Ook de weg van Capitool Reef N.P. naar Bryce Canyon N.P. was erg mooi, we reden op het einde weer via een Scenic Byway, waar we wéér andere rotsformaties tegen kwamen. Gelukkig zijn we ondertussen in een meer groener landschap terecht gekomen want die woestijnen hadden we ondertussen wel weer gezien!
Na al dit moois waren we blij dat we rond een uur of half 6 bij ons hotel/motel/holiday inn waren aangekomen, zo'n lange dag eist toch wel zijn tol! We slapen vanavond in Bryce View Lodge dat slechts enkele meters van het park af ligt. Morgen gaan we fris en fruitig het park verkennen waar we erg benieuwd naar zijn!
Donderdag 6 september: Moab
Toen we wakker werden wisten we gelijk al dat deze dag heel anders zou lopen dan we van te voren gedacht hadden... John voelde zich namelijk nog slechter en besloot om lekker in bed te blijven liggen...
Wat echt ontzettend balen was want vandaag stond de Fiery Furnace hike op de planning. Dit is een drie uur lange hike door een gebied in Arhces N.P., genaamd Fiery Furnace (niet omdat het zo heet is maar omdat de rotsen op vlammen kunnen lijken). Omdat Jacq dit al zo lang en zo graag wilde doen besloot ze om dan alsnog, alleen, deze hike te gaan lopen. Stoer he?!
Nadat iedereen nog even naar het toilet was geweest ineen vieze pithole (gewoon een gat in de grond wat onwijs stonk, jakkie), dit zou de komende drie uur namelijk niet meer mogelijk zijn, begonnen we dan eindelijk met de hike. Er was een ranger bij die ons voor de komende drie uur de weg zou wijzen en allerlei interessante wetenswaardigheden over het gebied, de flora en de fauna zou gaan vertellen.
Het was gelukkig nog niet zo warm gezien we expres voor de ochtend hike hadden gekozen en de tocht grotendeels in de schaduw werd gelopen. Vooraf werden we al gewaarschuwd dat er in deze hike veel uitdagingen zouden zitten, zo begon het al leuk met door een gat in een grot te kruipen:
Verder moesten we van de ene op de andere rotsformatie springen, overafgronden lopen...:
...door smalle kloven klimmen...:
....en goed ons evenwicht kunnen bewaren!
Het einde van de hike was wel vrij pittig omdat deze midden in de felle zon was en we stukken omhoog moesten klauteren, maar gelukkig was dit door alle energie en adrenaline geen enkel probleem voor Jacq. Wat ontzettend gaaf en leuk was dit, op de helicoptervlucht na,het gaafste wat ze tot nu toe gedaan heeft! En wat blij was ze om dit niet te hebben hoeven missen.
John heeft de ochtend in bed doorgebracht en was hier gelukkig een stuk door opgeknapt! Na de hike zijn we samen nog even door het park gereden, we hebben onder andere Delicate Arch en Balancend Rock bezocht, bijzonder toch hoe zo'n grote rots daar gewoon op kan blijven staan?
Rond een uur of drie waren we weer bij ons hotel en leek het ons een goed idee om hier nogmaals heerlijk van alle faciliteiten gebruik te maken. Dat mocht ook wel na zo'n inspannende (Jacq) en rotte(John) dag.
Tegen de avond zijn we Moab ingereden en hebben we onszelf getrakteerd op een verrukkelijke pasta en pizza. 's Avonds waren we van plan om Expeditie Robinson te kijken via RTL gemist maar om de een of andere idiote reden is dit niet mogelijk vanuit USA. Belachelijk! Dan maar eens kijken wat er op tv is, zijn hier genoeg leuke programma's!
Woensdag 5 september: Moab
Als eerste allemaal bedankt voorjullie reacties op de verhalen,erg leuk om te lezen dat jullie de verhalen met plezier lezen!
Vandaag hebben we een erg relaxte dag gehad, an awesome day! Na beide als een roos te hebbengeslapen in de sauna van Moab werden wij om 7 uur gruwelijk uit onze slaap gehaald door... de wekker.
We waren blij met de waterproof moneybelt waar we de camera in hadden gestopt, was deze tenminste niet voor niets aangeschaft.
Halverwege hadden we de kans om uit de raft te springen en hier lekker te gaan zwemmen. Dat liet Jacq zich geen twee keer zeggen en daar ging ze hoor! Weer eentje van de bucketlist; zwemmen in de Colorado River!Dat kan niet iedereen zeggen he!
Terug bij het hotel konden we gelukkig gelijk inchecken. Hadden we al verteld hoe erg wij in onze nopjes zijn met Aarchway Inn? Werkelijk prachtig, tot nu toe het leukste hotel waar we zijn verbleven, de kamers zijn erg groot:
Voor de middag hadden we Canyonlands N.P. op de planning staan alleen voelde John zich niet erg lekker en hadden we ondertussen ook wel behoefte aan een langer rustmomentje na al dat reizen... we hebben er daarom voor gekozen dit park te laten varen en van ons nieuwe hotel te genieten. Daar is vakantie tenslotte ook voor!De rest van de middag hebben we met een boekje genoten van ons privezwembad (ja papa, het is hier inderdaad nooit druk
De hot tub van 102 Fahrenheit hebben wij ook al getest, en is ontzettend fijn:
's Avonds hebben we voor de verandering weer een lekker sushi-restaurantje opgezocht (we love sushi!) waar we weer hebben genoten van de verschillende rolls. Wat het nog leuker maakte is dat we tijdens happy hour binnenkwamen, de meeste rolls waren hierdoor de helft van de prijs! Mjammie!
Terug in de hotelkamer hebben we helaas minder leuke activiteiten verricht. Wij zouden namelijk over anderhalve week in Yosemite National Park in een tent in Housekeeping Camp verblijven voor 2 nachten. Zoals jullie in een van de eerste verhalen waarschijnlijk wel hebben gelezen zagen we hier enorm naar uit. Geweldig, midden in die prachtige natuur, back to basic.
Vanwegede recentenieuwsberichten over het dodelijke Hanta-virus in een ander tentenkamp in Yosemite N.P. waren we al dagen aan het twijfelen of we dit nog wel wilden. Hoewel het risico niet erg groot is zouden wij ons toch niet meer prettig voelen wanneer wij daar zouden overnachten. En stel dat he, you never know! We hebben daarom vanavond de knoop doorgehakt en de overnachting IN het park geannuleerd. We hebben gelijk een suite gereserveerd bij Yosemite Southgate Hotel & Suites in Oakhurst. Helaas een stukje rijden van en naar het park maar dan zitten we wel veilig.
Dinsdag 4 september: Monument Valley - Moab
Toen we wakker werden hebben we eerst rustig in de casita ontbeten, we hadden nog wat brood dus die hebben we in de toaster gedaan en onszelf getrakteerd op toast. Daarna nog even aan het blog gezeten want daar hadden we gisteravond geen zin meer in en puf meer voor!
Vandaag stond een hele mooie route op de planning. Toen we Monument Valley uitreden zijn wij eerst even gestopt bij milemarker 13 van Highway 163, Jacq had op het Amerika-forum gelezen dat dat een hele goede spot was voor een prachtige foto van Monument Valley achter ons, en daar bleek niets van gelogen te zijn:
Vervolgens reden we in een half uurtje naar Mexican Hat, dit is een rots, die lijkt op een... juist ja!
Toen we onze weg vervolgden reden we via een super leuke weg met allemaal haarspeldbochten naar boven toe, genaamd de Moki Dugway. Bovenaan gekomen hebben we genoten van een prachtig uitzicht over the Valley of Gods en zagen we zelfs nog wat van Monument Valley.
De laatste natuurstop van vandaag was Natural Bridges Monument. In het zuidwesten van Amerika tref je veel arches (natuurlijke bogen) en ook een kleiner aantal bridges (natuurlijke bruggen) aan. Een natuurlijke brug wordt gevormd door stromend water, terwijl een natuurlijke boog door diverse vormen van erosie kan ontstaan. Bruggen komen meestal voor in ravijnen, terwijl bogen juist vaak hoog en vrijstaand zijn, omdat het vaak gaat om de restanten van kliffen en rotsranden. In dit park hebben we de 9 mile durende Bridge View Drive gereden en zijn wij via een trail naar de Owachomo Bridge toegelopen. Door zo'n trail te lopen beleef je het park een stuk beter dan door er slechts doorheen te rijden! Ondanks de hitte zijn we blij dat we dit gedaan hebben.
Met een korte tussenstop in Blanding voor een snel broodje zijn we vervolgens naar Moab gereden.
Vannacht slapen wij in een Cottage bij Moab Valley RV Resort. Vooraf leek dit ons super leuk maar toen wij de cottage binnenkwamen schrokken we toch wel even hoe klein en heet het was. Alhoewel het er erg leuk uitziet hadden wij geen zin om hier drie nachten in door te brengen. Na kort overleg reden wij weer terug naar de receptie met de vraag of het mogelijk was om de laatste twee nachten te annuleren. De mevrouw achter de receptie was heel vriendelijk maar moest ons helaas vertellen dat dit niet meer mogelijk was omdat we al waren ingechecked. In haar woorden: ‘I'm not in the position to give you a refund', gelukkig is Jacq niet zo zeer op haar mondje gevallen dus de volgende woorden kwamen daaruit voort: ‘Is there someone who IS in the position to give us the refund?'. Mevrouwtje ging gelijk haar baas bellen en wonder boven wonder vond hij het geen enkel probleem en waren de verlossende woorden dat we inderdaad maar 1 nachtje hier hoefden te slapen!
Vol goede moed reden we door Moab op zoek naar een nieuw hotel voor de andere nachten die wij hier zullen door brengen. Na drie hotels zijn binnen gelopen besloten we toch voor het eerste hotel te gaan. Aarchway Inn zag er fantastisch uit en bood zelfs free hot breakfast, wifi, hot tub en een mooi zwembad. Toen we vroegen waar onze kamer was mochten we er zelf eentje uitkiezen. We hebben voor de poolview gekozen en kunnen niet wachten om daar het zwembad in te springen! Bij dit hotel hebben we gelijk een raft-tour voor morgenochtend geboekt, kicken...!
Daarna zijn we naar een onwijs grote supermarkt gereden waar we wat stokbrood, sla, vlees en kolen voor de BBQ hebben gehaald. Want dat is wel weer erg leuk aan deze cottage, we hebben voor deze cottage een heerlijk zitje met BBQ waar we dan ook de hele avond hebben doorgebracht!
Maandag 3 september: Page - Monument Valley
Na nu eindelijk toch wat langer te hebben geslapen en lekker buiten te hebben ontbeten zijn we rond 9 uur weer in de auto gestapt om richting Monument Valley te gaan rijden. Deze rit duurde zo'n 2,5 uur en was weer net als voorgaande ritten een en al rechtdoor rijden, en wij moeten zeggen: daarbij is zo'n automaat met cruise control wel ontzettend handig!
In Monument Valley hadden we bij Goulging's Lodge en Red Rock Casita gehuurd, bij de receptie vroegen ze zelfs om onze ANWB kaart waarmee wij ook nog eens 10% korting kregen! Vanaf hier was het nog wel even zoeken waar de Casita precies stond maar na een paar keer verkeerd gereden te zijn hadden we het eindelijk gevonden en wat was deze groot! We hadden een soort van mini-appartementje met aparte keuken, woonkamer, badkamer en slaapkamer. Er stond zelfs een wasmachine en droger in! Wat een pech dat Jacq juist gister alles met de hand had gewassen...
THE LIGHT CHASERS
Om vier uur hadden we afgesproken in de lobby van The View Hotel, bij het beeld van de cowboy en de indiaan. We zouden namelijk een 3,5 durende tour door Monument Valley Tribal Park waar wij ons ontzettend op hadden verheugd. Om kwart over vier was er nog niemand, maar na een belletje naar de organisatie kwam Clint vijf minuten later aangereden en konden we vertrekken. Clint is een Navajo Indiaan die zo nu en dan ook een tour geeft. Clint is niet het type indiaan welke je zou verwachten; Clint was gewoon een hele aardige, spontane, moderne kerel met een petje, spijkerbroek en sprak Amerikaans zoals alle Amerikanen dat spreken.
En alsof we het op ons afriepen begon het net op dat moment te stormen. En het kwam echt met BAKKEN uit de hemel vallen!
Gelukkig wist Clint gelukkig de zorgen snel weg te nemen door te zeggen dat wanneer de lucht zou op klaren het er prachtig zal uitzien en de zonsondergang des te mooier zou zijn. We hebben hierdoor ook super mooie foto's kunnen maken waarbij Clint ons erg goed hielp door de juiste spots aan te wijzen.
Aan het einde gingen we ontzettend hard rijden om het licht achter na te gaan! We waren daarom ook 'the light chasers', aldus Clint.
Om acht uur waren we klaar en konden we terug kijken op weer een onvergetelijke middag! Hierna hebben we bij een restaurant nog een hapje gegeten en zijn we terug gegaan naar onze casita. Hier nog even wat tv gekeken en daarna lekker kunnen dromen over deze mooie dag!
Zondag 2 september: Page
Het eerste wat Jacq deed toen we om acht uur wakker werden is uit het raam te kijken om te zien wat voor weer het was. NEEEEEEE, bewolking!!! Normaal gesproken wel lekker met deze temperaturen, maar niet vandaag!We hadden namelijk op Antelope Canyon op de agenda staan en deze is het mooiste wanneer er voldoende zonnestralen naar binnen dwarrelen. We besloten daarom eerst maar rustig te gaan ontbijten. Bij het ‘buffet' (tussen aanhalingstekens want zo kun je het eigenlijk niet noemen) hebben we wat broodjes, jus d'orange en koffie gehaald en hebben dit buiten in ons zitje op zitten eten. Ondertussen nog via facetime met het thuisfront gesproken die op dat moment juist toe was aan het avondeten.
Na het ontbijt zijn we naar Glen Canyon Dam gereden. De Glen Canyon Dam is een stuwdam van de eerdergenoemde Colorado River. Het doel van de dam is het verstrekken van wateropslag voor de zuidwestelijke Verenigde Staten en om elektriciteit op te wekken voor de in de regio's groeiende bevolking. Om jullie een idee te geven: de Glen Canyon Dam is 216 meter hoog, 475 meter lang en 91 meter breed. Het was mogelijk om hier een guided tour te doen, maar John had hier helaas niet zoveel zin in. We hebben dus maar een paar foto's gemaakt en zijn weer verder gegaan.
Vervolgens zijn we richting Horseshoe Bend gaan rijden. Waar deze meander zijn naam aan te danken heeft wordt jullie al snel duidelijk als jullie de foto's hieronder bekijken. We parkeerden de auto en wisten dat we daarna nog zo'n 1,2 kilometer moesten lopen om de meander te kunnen bezichtigen. Dit was een deels verhard en deels onverhard pad, vooraf dachten we dat dit een makkie was maar achteraf bleek dit toch wel een klim te zijn. Helemaal op de terug wegtoen de weg weer een stuk omhoog ging
Inmiddels was het een uur of half 12 en gingen we even wat boodschapjes doen bij de Walmart en een broodje halen bij de Subway die we weer buiten bij ons zitje gingen op eten. Op deze weg terug zagen we dat er een behoorlijke aanrijding was geweest op de weg die wij net hadden gereden. Alles was afgezet door de politie en een auto lag in een greppel. Dit is al de tweede keer dat er een ongeluk is gebeurd op de weg waar wij net vandaan kwamen. Toen we van de Outlets terug reden naar Joshua Tree N.P. was er ook al een vrachtwagen in de vangrail gevlogen, scary!
Omdat de eerste zonnestralen door de wolken kwamen was dit NU de kans om snel naar de Antelope Canyon te rijden. We hadden speciaal een statief voor onze camera gekocht omdat we wisten dat je dan een Photographers Pass kon krijgen waarmee je, twee uur lang, zonder guide door de canyon mocht lopen. Helaas hebben ze de regels iets aangescherpt en mocht Jacq wel met haar camera door de canyon lopen maar had John gewoon met de guide mee moeten gaan. Paar keer gevraagd of het echt niet mocht maar de indianen zijn onverbiddelijk. Om twee uur begon onze ‘guided tour'. De Antelope Canyon was weer prachtig en we blijven maar mooi natuurschoon zien! Dit hebben we uiteraard ook vastgelegd op de camera, de teller stond alleen al voor vandaag op 296 foto's, hihi. En wat hebben we geluk gehad dat we niet 's ochtends zijn gegaan, de zon zorgde nu voor een heel mooi effect:
Waarschijnlijk weten jullie nu ook gelijk waar die Windows achtergrond vandaan komt
De rest van de middag hebben we bij het motel zitten relaxen. Het weer was nu prachtig dus we hebben lekker gezwommen en buiten met een boekje genoten van het weer. Vanavond hebben we niet zo heel veel zin om weer uit eten te gaan en zullen waarschijnlijk de andere helft van onze lunch op gaan eten. We hadden namelijk een ‘footlong' besteld en die bleek weer wat te groot te zijn
Wij hebben weer genoten vandaag! En leuk om in jullie reacties te lezen dat jullie door onze verhalen een beetje met ons mee kunnen genieten!
Zaterdag 1 september: Grand Canyon N.P. - Page
Om maar liefst kwart voor 5 ging de wekker vanochtend, maar dit was niet voor niets. We waren namelijk van plan om de dag te beginnen met een mooie zonsopgang over de Grand Canyon. Toen we onze cabin uit gingen en richting de rim liepen werden we zelfs gegroet door twee herten, dat is nog eens leuk de dag beginnen!
We hadden geluk met het weer deze ochtend, er waren vrijwel geen wolken waardoor wij de zonsopgang erg goedkonden zien. Wel was het erg koud, we waren daarom blij dat wij onze fleecevest hadden aangetrokken. We hebben ongeveer een uurtje hier gezeten en van dit moois genoten voordat we terug gingen naar onze cabin. Hier hebben we twee broodjes met aardbeien klaargemaakt voor ontbijt en onze koffers weer ingepakt, ook hier word je steeds handiger in!
Rond half acht reden we naar de receptie toe om ons uit te checken. Vanaf hier is het nog zo'n twinting minuten rijden naar Tusayan Airport. Jazeker... het vliegveld! Wij hadden namelijk voor deze ochtend een helicoptervlucht geboekt waar we echt al weken naar uit keken! Toen we daar aan kwamen vroegen we uiteraard of wij de ‘front seats' konden krijgen maar helaas werden deze ingedeeld aan de hand van de verdeling van ieders gewicht. Blij om te horen dat een weekje American Food in ieder geval niet tot extra kilo's heeft geleid
Eerst kregen we nog een filmpje te zien met wat veiligheidsinstructies. Een uurtje later kregen we stoelnummers en zaten John en ik jammer genoeg niet naast elkaar. Achterin waren vier plaatsen en John zat op een van de middelste en Jacq zat bij een raam. Eerst even balen maar achteraf heeft John gelukkig ook alles perfect kunnen zien!
En toen was het moment daar... we mochten naar buiten en konden in de helicopter kruipen. We stegen op en wow, wat was dat gaaf! Helemaal het moment dat je de bossen over vliegt en opeens de Grand Canyon nadert, werkelijk onbeschrijfelijk. We vlogen eerst over de Colorado River. In de loop van miljoenen jaren heeft het water van de Colorado deze kloof in het landschap doen ontstaan. Deze extreme erosie werd mogelijk doordat het gebied waarin de kloof ligt steeds verder omhoog rees. We hebben een paar foto's gemaakt maar die brengen niet over hoe het echt is. Daarvoor zou je het eigenlijk met je eigen ogen moeten bekijken. We hebben zo'n 50 minuten rond gevlogen en toen keerden we helaas weer terug naar het vliegveld. Dit was een moment om nooit meer te vergeten!
We hadden inmiddels wel zin in de lunch omdat we natuurlijk al zo vroeg op waren. We besloten om bij de Grand Canyon nog wat te gaan eten omdat we hierna een rit van zo'n drie uur voor de boeg hadden. Rond half elf zaten we een kleine pizza te eten bij de Pizzahut, haha! Nog even de tank gevuld en we konden weer verder.
Via de Desert View drive zijn we langs de Canyon richting Cameron gereden. De landschappen in Amerika vervelen ook nooit, onderweg zagen we deze weer veranderen! Nu reden we weer vanuit het groene bos landschap richting de rode rotsformaties. Weer prachtig om door heen te rijden en dit al rijdend te zien veranderen. Tijdens de lange ritten hebben we nog geen enkele keer een boek gepakt maar alleen maar voor ons uit gekeken. Op de foto's hieronder kunnen jullie het landschap zien veranderen waar wij doorheen zijn gereden vandaag.
Om 12.16 werd de radio abrupt onderbroken met een waarschuwing over een naderende thunderstorm die zich zelfs zou kunnen ontwikkelen in een TORNADO! Deze storm zou rond over 12.45 Cameron hangen. Wij keken elkaar met grote ogen aan, laten wij nou net 1 mile geleden door Cameron zijn gereden... Gelijk even wat gas op de plank en wegwezen hier! Wij danken de engeltjes op onze schouders dat we blijkbaar op tijd uit de Grand Canyon zijn vertrokken!
Onderweg nog even een korte stop gemaakt bij een kraampje van Navajo Indianen die we echt overal langs de weg zagen staan. Ze verkopen hier allemaal zelfgemaakte sieraden en handgemaakte aardewerk. Jacqueline heeft hier een leuk vaasje gekocht en een koel flesje water aan de verkoopster gegeven. We vonden het zo sneu dat ze daar de hele dag in die enorme hitte zonder enige vorm van verkoeling staan.
Voordat we door reden naar Page zijn we links afgeslagen om de Navajo Bridge te bekijken. de Navajo Bridge zorgt voor een verbinding tussen de staten Utah en Arizona.
De Navajo Bridge gaat over de Colorado's River Marble Canyon.
Wat zou het toch gaaf zijn om nu even lekker dit water in te duiken, maar helaas:
Hierna was het nog drie kwartier rijden naar ons motel in Page. Omdat het ondertussen al aardig warm was geworden hadden we zin om het zwembad in te gaan. Maar toen wij eenmaal bij het motel waren begon het weer hard te waaien en te regen, waarschijnlijk een staartje van de storm. Nu maar even relaxen voor de kamer, waar we gelijk eenbiertje hebben gedronkenmet onze buren, een stel uit Florida. Zij zijn ook een roadtrip aan het maken, erg leuke verhalen gehoord en foto's gezien van de dingen die zij tot nu toe hebben meegemaakt en natuurlijk de onze gedeeld. Voor het hotel lopen ook allemaal lizzards, grappig, zolang zemaar uit onze kamer blijven
Vrijdag 31 augustus: Kingman - Grand Canyon N.P.
We hadden verwacht na zo'n vermoeiende dag als gisteren wel in een stuk door te kunnen slapen, maar niets is minder waar. Weer verschillende keren wakker geworden, of dat nou kwam door de jetlag of door de harde airco blijft nog een raadsel. Van uitslapen kwam vandaag dus ook niets terecht. Maarook fijn om weer vroeg 'on the road' te zijn, des te meer heb je aan je dag!Om zeven uur sprongen we vrolijk onder de douche en even later zaten we aan het ontbijt die bij het motel zat inbegrepen. Hier hebben we wat jus d'orange, bakje yoghurt en een banaantje gegeten. Verder was er niet iets wat er erg aantrekkelijk uit zag, maar daar waren we van te voren gelukkig ook niet vanuit gegaan
Rond een uur of negen reden we Kingman uit en namen we direct de eerste afslag rechts, deze zou iets om rijden richting onze plaats van bestemming maar dan reden we wel weer verder op Historic Route 66. Een leuke rit, en de country muziek op de radio maakte het helemaal tot een feestje, we hebben zelf nog met Johnny Cash mee kunnen zingen! Het is verbazingwekkend hoe het landschap blijft veranderen, waar we gister nog door een ietwat grauw maar ook mooi landschap reden zagen we nu onwijs veel groen voorbij komen.
Na zo'n uur gereden te hebben was onze eerste stop het plaatsje Seligman. In dit plaatsje doen ze een poging het route 66 gevoel terug te brengen, maar naar onze mening was dit iets aan de toeristische kant. De bussen vol toeristen stopten hier dan ook regelmatig. Zeker wel vermakelijk, maar voor eventjes. We hebben hier een ijsje gegeten bij Delgadillos Snowcap, waar ze hele flauwe grapjes uit haalden als je iets bestelde... zo deden ze net of ze mosterd op je spoten en was dat een fop sliertje uit een fles. Heeeeel grappig
Hierna reden we gelijk door naar de Grand Canyon waar we rond half twee aankwamen. Voordat we de Grand Canyon in reden hebben we gelunched bij Wendy's. Van verschillende kanten gehoord dat dit een erg lekkere keten is in Amerika, en dit wilden wij ook wel eens uitproberen! In Grand Canyon N.P. reden we naar de Bright Angel Lodge waar wij voor vannacht een cabin hadden gereserveerd. Gelukkig was deze al klaar en konden we er gelijk in. De cabin staat vlakbij de rim en ziet er leuk uit!
Snel hebben we onze koffers in de cabin gegooid en onze rugzakjes gevuld met water. We hadden namelijk zin om een trail te lopen. Door de Grand Canyon rijden er drie verschillende (gratis) shuttlebussen langs de mooiste uitzichtpunten. Voor onze wandeling pakte wij een shuttlebus die westelijke route (Hermist Route) reed en stapten wij uit bij Hopi Point om vanaf daar een stuk Rim Trail te gaan lopen.
We kwamen langs verschillende mooie viewpoints waar we leuke kiekjes hebben geschoten. Hierna wilden we ergens anders nog een stuk gaan lopen dus we stapte weer op de shuttlebus, alleen toen we bij deze bestemming aan kwamen begon het hard te waaien en te spetteren. De vrouw in de bus zei ook tegen de buschauffeur: ‘Hurry up, there's a storm coming'. We vonden het toen wel zo veilig om in het busje te blijven zitten en naar onze cabin terug te keren.
Rond zes uur gingen we bij het Bright Angel Restaurant een hapje eten, helaas hadden ze hier geen plaatsje meer voor ons bij het raam. Deze gaven namelijk uitzicht over de Grand Canyon. De bediening was erg vriendelijk en het eten was ook niet mis. Jacq koos voor een lasagne, deze was maar $10,- en we kregen er zelfs nog soep, garlic bread en water bij! Daar kunnen ze in NL wel een voorbeeld aan nemen ;-). Na het eten via de rim terug naar onze cabin terug gelopen en kwamen we ook nog een lief eekhoorntje tegen. Vanavond vroeg op bed want morgen gaan we rond half zes de zonsopgang bekijken over de Grand Canyon!
