Zaterdag 15 september: Las Vegas - Lone Pine
Weer een enerverende dag achter de rug. Veel gezien, gedaan en gezweet! Om negen uur stonden we weer met de koffers, vanaf nu dus drie stuks, bij de uitcheckbalie en waren we klaar voor vertrek. Nog even snel een ontbijt bij de Starbucks gehaald die we in de auto hebben opgegeten. Van de bruisende stad Las Vegas zijn we gereden naar de Vallei des doods (Death Valley). Maar voordat we hier binnen reden hebben we nog even een bezoekje gebracht aan het laatste dorpje van de bewoonde wereld, Pahrump. Hier hebben wat te eten en te drinken gehaald voor onderweg. We reden weer door prachtige rots landschappen en zijn onderweg ook nog de grappige Joshua Trees tegen gekomen:
Wat je hier ook veel langs de weg ziet zijn de garage sales of garden sales, een soort van vlooienmarkt vol met oude meuk.
Death Valley is de heetste, droogste en laagste plek van heel Noord-Amerika. Op 13 juli 1913 is er een temperatuur van 57 graden Celsius gemeten in Death Valley, op 15 januari datzelfde jaar was de laagste temperatuur gemeten van -9 graden Celsius. Het kan hier dus aardig oplopen! En dit hebben we geweten, pfff wat was het WARM! De hoogst gemeten temperatuur van vandaag was 115 graden Fahrenheit, dit staat gelijk aan 46 graden Celsius.
Bij aankomst in het park reden we als eerst naar Dante's View. Vanaf Dante's View heb je een geweldig uitzicht over Death Valley. Dankzij de hoge ligging (bijna 1700 meter boven de vallei) is de temperatuur hier in de zomer een stuk aangenamer dan in de lager geleden gebieden. Het wit wat je op de foto ziet is een zoutlaag.
Vervolgens reden we naar het volgende uitzichtpunt, vanaf de parkeerplaats was het nog een korte klim naar Zabriskie Point. Zabriskie Point is een van de heetste plekken op aarde en wordt gekenmerkt door zijn pastelkleurige golvende duinlandschap waar zo goed als niets leeft.
Daarna hadden we zin om te golven, helaas hadden we niet de juiste course uitgekozen hiervoor:
Devil's Golf Course is een enorm veld vol met vreemd gevormde zoutkristallen. Deze kristallen zijn door wind en regen geboetseerd. De laag met kristallen is meer dan 300 meter diep. Je kunt er niet over lopen, waardoor je een ‘duivel' moet zijn om hier te kunnen golfen.
Het zoutmeer met de weinig hoopvolle naam Badwater ligt 855 meter onder de zeespiegel. Het staat daarmee zelfs in de top tien ter wereld. Het is een grote zoutvlakte waar de korst van het zout op talloze plaatsen is gescheurd door de zon. Ook hier leeft heel erg weinig.
Onze laatste sauna was bij Mesquite Flat Sand Dunes. Naast veel rotsen heeft Death Valley ook veel zand. Zelfs zoveel dat er duinen zijn die je ineens midden in het landschap ziet liggen. Deze ‘lopen' zelfs (ze worden door de wind verplaatst).
Gezien we vannacht pas rond twee uur gingen slapen waren we beide erg moe en hadden we geen zin meer om te rijden. We besloten daarom rond half zes bij het plaatstje Lone Pine te stoppen en hebben daar eerst een heerlijke pizza gegeten bij de Pizza Factory.
Vervolgens begon de klopjacht naar een overnachtingsplaats. Op tripadvisor hadden we de twee beste hotels van het stadje opgezocht en zijn hier vervolgens naar toe gereden. Balen, bij allebei geen kamers meer! Vervolgens kregen we bij nummer drie te horen dat het ons 165 dollar zou kosten mochten we daar een nacht willen vertoeven. Dit vonden we iets teveel van het goede, zoveel hebben we nergens nog hoeven betalen. Na bijna alle hotels in het plaatsje te hebben gehad was er gelukkig nog voor een beetje redelijke prijs een kamer vrij bij Motel Mt. Whitney.
Vanavond houden we het rustig, we zijn beide erg moe en verlangen naar ons bedje.
Vrijdag 14 september: Las Vegas
Hoewel de zon al vroeg begon te stralen begon de dag voor ons niet zo stralend... wakker worden was een regelrechte hel, het leek wel of er iemand met een hamer op Jacq's hoofd bleef slaan. Goed, dat waren dus de nadelige effecten van die open bar van gisteravond. John besloot zijn heil te zoeken aan de pokertafel gezien al het leven uit Jacq was verdwenen deze ochtend. Maar eerst was hij zo lief om een ontbijtje (op bed) te halen bij de Starbucks die, lekker makkelijk, in ons hotel zit.
Toen er, rond een uur of twee, langzaam aan weer wat leven terugkwam in Jacq haar lijf besloot ze om wat Vitamine D te creeren door middel van wat zonlicht. De rest van de middag was gelukkig een stuk aangenamer door bij het zwembad te lezen, zonnen en natuurlijk te zwemmen.
Om vijf uur hadden we afgesproken in de hotelkamer, van daaruit zouden we eerst even naar het wel zo bekende ‘Welcome to Las Vegas'-sign gaan. Gisteren waren we hier op weg naar de Outlets al voorbij gereden alleen waren er toen twee bussen gestopt vol met toeristen dus voelden wij er niet veel voor om achter in de rij aan te sluiten. Iedereen wilt natuurlijk op de foto dus het is hier echt wachten op je beurt. Na een minuut of vijf was het voor ons eindelijk: ‘SAY CHEEEESE'.
We reden verder naar een andere buurt in Las Vegas want we wilden vanavond graag bij Naked Fish's eten. Dit is (weer
Na het eten zijn we naar de Stratosphere Tower en The Venetian gereden. The Venetian is weer zo een leuk thema hotel waar het net lijkt als of je door Venetië loopt. Je kan hier zelfs, net als in Venetie, een gondel nemen. Alleen gokken wij dat de prijzen, net als in Venetie, errug hoog zullen zijn. Jacq heeft hier tevens een heerlijk 'ijsje' uitgeprobeerd. We zijn al verschillende Frozen Yoghurts zaakjes tegen gekomen en nu werd het wel eens tijd om het te proeven. Dit was selfservice, je pakt een bakje, kiest je smaakjes en dan is het vullen maar! Bij de toonbank staat een weegschaal en dan betaal je uiteindelijk weer voor de inhoud. De smaken Raspberry en Cheesecake vielen in de smaak!
Toen was het weer zo ver! Op naar het Bellagio voor onze laatste voorstelling van Cirque du Soleil. En we hebben weer genoten. Erg leuke acts en heel bijzonder dat ze dit grotendeels met/in een waterbassin doen. Verder verklappen we niets! Na beide shows te hebben gezien zijn unaniem tot het oordeel gekomen dat KA de absolute winnaar is. Mocht je dus niet kunnen kiezen, raden wij die aan!
Morgen vertrekken we weer uit the city of sins en hebben we weer een lange maar ook erg leuke rijdag voor de boeg! Jacq is wel weer aan wat natuur en rust toe maar John had hier zeker nog wel een maand of langer willen blijven! De eindbestemmingvan morgenis nog onbekend, dit hangt af van de tijd die we in Death Valley door gaan brengen! Nu fijn de binnenkant van onze oogjes bekijken, toedels!
Donderdag 13 september: Las Vegas
Weer een ‘geslaagde' dag gehad vandaag:
Na een shopdagje 's avonds wat wezen eten bij de Panda Expess, dit is een soort van Chinese Mac Donalds. Je kan hier bijvoorbeeld bami of rijst kiezen en dan nog twee gerechten voor erbij zoals vlees of loempiaatjes. Erg lekker en ook helemaal niet prijzig, we waren maar 22 dollar kwijt voor een heel diner! Na het eten wilden we naar het hotel The Venetian lopen alleen op een derde kwamen we erachter dat het toch echt iets te veel van het goede zou zijn om daar helemaal naar toe te lopen.
We hebben toen maar even onze kaartjes voor CdS opgehaald bij het Bellagio, en dat was maar goed ook! Bleek dat de verkeerde datum op de kaartjes stonden, namelijk zaterdag in plaats van vrijdag, maar dan waren we natuurlijk alweer weg uit Las Vegas! Gelukkig was het voor hun geen probleem om het goed te zetten en hebben we nu nog betere plaatsen dan dat we oorspronkelijk zouden hebben gehad.
Vanuit het Bellagio gaat er een trammetje naar het Aria, die hebben we vervolgens gepakt. In het Aria hebben we wat dollars in de gokkasten gegooid, dat moet immers ook gebeuren als je toch in Vegas bent! Hier waren we onder het genot van gratis cocktails we een tijdje zoet! Jacq won zelfs nog een pot voor 30 dollar, woehoe!
Daarna zijn we naar club Gold gegaan waar we armbandjes voor hadden gekregen zodat we de hele avond gratis konden drinken (en daar ervaart Jacq helaas nu de gevolgen van...). Ook vet om een avondje clubbin' in Amerika mee te maken en heerlijk om weer eens lekker te kunnen dansen! We hebben hier weer veel plezier gehad.
Woensdag 12 september: Las Vegas
We zijn blij dat we bijna een volle week in Vegas zijn, we hebben hierdoor heerlijk de tijd om even bij te tanken na alle indrukken die we sinds het begin van onze reis hebben opgedaan! Vandaag was weer een hele relaxte dag, rond half tien stonden we op en moesten we helaas onze koffers inpakken om bij het geweldige Aria uit te checken. We kwamen er wel gelijk achter dat, wat we natuurlijk allang vermoed hadden, we onze koffers niet meer dicht kregen! Binnenkort maar even een extra koffer kopen
De check-in bij Tropicana verliep wat minder voorspoedig... maar wel erg interessant, haha! Toen we onze kamersleutel hadden gekregen liepen we eerst even door het casino om de pokertafels te bekijken, daar aangekomen vroegen we aan de concierge hoelaat de games begonnen. Meneer vertelde ons toen doodleuk dat de pokerroom sinds VANDAAG gesloten was wegens renovatie. Goh, wat leuk om te horen als je vooral naar Vegas komt om te pokeren. Hier waren we dan ook zeker niet blij mee, moet je per se naar een buurhotel toe om geld te verdienen?! Jacq opperde het idee om een klacht in te dienen, dit ook omdat ze heel vaak op internet heeft gelezen dat dit in Amerika vaak gebeurd wanneer het niet naar de zin is en je er dan vaak wat leuks uit kan halen. John vond het prima: ‘als jij dat durft'... uhhh ja natuurlijk durft ze dat!
Stampvoetend terug naar de check-in balie en verhaal gedaan, we kwamen immers naar Las Vegas om te pokeren en als we van tevoren hadden geweten dat dat in ons hotel niet eens mogelijk was hadden we wel ergens anders geboekt. In eerste instantie was het enige wat ze konden doen de resort fee a 15 dollar per nacht niet chargen. We waren hier nog niet echt tevreden mee... toen kregen we een upgrade naar een betere kamer met mooier uitzicht in een betere toren. De suites waren helaas allemaal al gereserveerd voor een aantal V.I.P.'s die deze dagen kwamen.We mochten de kamer even bekijken om te zien wat we hier van vonden. Eenmaal daar aangekomen wisten we niet zo goed wat het verschil was met de oorspronkelijke kamer, de upgrade zagen we er dan ook niet van in.
Terug bij de balie heeft uiteindelijk de manager nog een gratis lunch aangeboden, die deal namen we gelijk aan! Vanwege een gesloten pokerroom hebben we nu dus een betere kamer (schijnt), gratis lunch tot 50 dollar (en hier hebben we gretig gebruik van gemaakt
Na de uitgebreide lunch besloten we om naar het buurhotel MGM Grand te gaan om daar lekker te gaan zwemmen, de zwembaden schenen daar erg leuk te zijn met zelf een soort van wild water rivier. Alleen stelde dat niet zoveel voor, de stroming ging er langzaam, helemaal als je verwacht om in zo'n wildwaterbaan als dat ze in Centerparcs hebben te belanden.Naeen rondjein deze waterbaan zijn weterug gegaan naar ons eigen hotel om daar van het zwembad te genieten, en dat is gebeurd ook! De temperatuur van het zwemwater was heel erg aangenaam en het was ook helemaal niet druk!
Voor het diner hadden we weer een erg aantrekkelijk restaurant uitgekozen; Todai, een all you can eat sushi & seafood buffet. (Tip Nathalie, al staat RA suhi nog steeds opnummer 1
Met een volle buik erg hard terug gelopen naar het MGM Grand hotel. We moesten hier op tijd zijn omdat we vanavond naar de voorstelling KÀ van Cirque du Soleil. En wat was dit weer een BELEVING! Werkelijk magnifiek, we hebben nog nooit zo een leuke show gezien. Heel veel acrobatiek en het decor is gewoon zo ontzettend leuk, mooi en goed gemaakt en in elkaar gezet. We hebben hier zo ontzettend van genoten dat we bij terugkomst in het hotel gelijk een nieuwe show van Cirque de Soleil hebben geboekt, vrijdag zullen we naar ‘O' in het Bellagio gaan. Die schijnt ook grandioos te zijn. Mocht je ooit twijfelen om zoveel geld uit te geven aan een show van Cirque du Soleil in Vegas, gewoon doen! Wij zijn hartstikke om.
Dinsdag 11 september: Las Vegas
Best een raar om op deze dag, 9/11, in Amerika zelf te zijn. We hadden wel verwacht dat we hier iets zouden merken, ter nagedachtenis of iets dergelijks. Maar er leek wel helemaal geen aandacht aan te worden besteed... misschien zitten we ook niet in het juiste gedeelte van Amerika hiervoor.
Nadat we weer heerlijk hadden uitgeslapen hadden we vandaag zin om te gaan schieten! Maar eerst hebben we even snel een ontbijtje gegeten bij een gezellige Bagelbar in de buurt van de schietbaan. Daarna reden we door naar The Gun Store, nog een droom ging eindelijk in vervulling! We schrokken wel een beetje van de prijzen maar besloten toch een van de meest uitgebreide pakketten te nemen, dit doe je tenslotte ook maar een keer
We moesten erg lang in de rij staan voordat we eindelijk de schietbaan op mochten, maar dat was het ook wel waard! Wat een stoere ervaring was dit. We hadden eerst 20 schoten met een M9 handgun, dit was wel even wennen met die terugslag. Dit rondje had Jacq gewonnen van John
Daarna mochten we 25 schoten lossen met een semi-auto rifle M4, die was nog een stuk leuker. Hier waren we beide even goed in.
Als laatste mochten we lekker 40 keer knallen met een M249 S.A.W. machine gun, hier schoot John weer net iets beter, gelijkstand dus!
We besloten hierna gelijk door te rijden naar de Pinball Hall of Fame, deze was 5 minuten verwijderd van de Gun Store. Hier hebben we ons wel even vermaakt, een hele hal vol met pinballautomaten, we zagen er zelfs een uit 1938.
Hierna hadden we zin om de zon te aanbidden bij het zwembad maar de weergoden hadden iets anders voor ons in gedachten. Het begon opeens te stormen en alle wegen werden overspoeld, je zag het waterpijl op de wegen gewoon met de minuut stijgen, best spannend. We zijn snel maar terug naar het hotel voordat dit niet meer mogelijk was! Het kwam echt met bakken uit de lucht vallen, zo erg hadden we het nog nooit gezien, en volgens ons de locals hier ook niet...
Voor John de uitgelezen kans om aan een pokertoernooi mee te doen, gelukkig was hij nog net op tijd.
Jacq heeft zich in de tussentijd ook prima vermaakt:
's Avonds hadden we beide geen zin om buiten de deur te eten dus hebben we maar heel decadent de roomservice gebeld...
Morgen verhuizen we naar een ander hotel, eigenlijk vinden we dit wel een beetje jammer want Aria is echt fantistisch. Hopelijk hebben we het daar net zo naar ons zin!
En hoe is het bij jullie in Nederland?
Maandag 10 september: Las Vegas
De eerste dag Vegas hebben we overleefd! Na heerlijk te hebben geslapen op het allerlekkerste bed tot nu toe zijn we even naar de promenade geweest in ons hotel en hebben we ook gelijk de zwembaden bekeken, die zagen er weer fantastisch uit. Binnenkort maar even uitproberen! Rond kwart voor 11 vonden we het wel tijd om te vertrekken richting de Premium Outlets in Las Vegas. Tot onze grote verbazing hebben we dit volgehouden tot half 4 's middags. We hebben erg goed ingeslagen! John heeft zelfs nog meer gekocht Jacq, maar dat gaat ze van de week wel even inhalen als hij overdag gaat pokeren
's Avonds hadden we het Spice Market buffet in hotel Planet Hollywood uitgekozen om te gaan eten, je betaalt hier zo'n 30 dollar voor en kan dan onbeperkt eten en drinken. Het was een heerlijk buffet met voor elke keuken een aparte hoek met bijbehorend voedsel er op, zo is er voor elk wat wils!
Het hoogtepunt voor Jacq was de desserthoek, hier hadden ze wel 28 verschillende soorten cupcakes staan, helaas kwamen we niet verder dan 3 smaken uitproberen... toen konden we echt geen pap meer zeggen, eigenlijk hadden ze de cupcakes net wat kleiner moeten maken!
Na het buffet zijn we de fonteinen voor het Bellagio gaan bekijken, werkelijk schitterend om te zien. We waren blij met het nummer waarop de fonteinen dansten; my heart will go on van Celine Dion. Echt prachtig was het, zelfs een beetje ontroerend. Snel maar nog een keer bekijken!
Daarna zijn we nog even door het Bellagio zelf gelopen, dat zag er ook weer erg indrukwekkend uit. In tegenstelling tot het moderne Aria waar wij verblijven is dit hotel een stuk klassieker, het is eigenlijk net of je de Titanic binnenstapt zeiden wij tegen elkaar.
Wisten jullie trouwens dat elk hotel zijn eigen geur heeft? Deze geuren worden via een systeem door het hele hotel verspreid. Tot nu toe is de geur in het Aria ons favoriet en vonden we die in Planet Hollywood het minst lekker. Na een wandeling op de strip zijn we weer terug gegaan naar ons eigen hotel.
Gelukkig kwam John gisteren trouwens blij de kamer binnen gelopen... zo blij dat hij vanavond ook weer zijn geluk aan het beproeven is! Jacq is aan het duimen en ondertussen lekker wat tv aan het kijken met zere voetjes van het shoppen.
Zondag 9 september: Zion N.P. - Las Vegas
En toen was het alweer zondag... vandaag zitten we precies op de helft van onze reis, wat gaat de tijd toch ongemerkt snel voorbij!
Gelukkig voelden we ons allebei weer wat beter toen we wakker werden, beter maar nog niet top. We waren van plan om vanochtend The Narrows te lopen in Zion N.P., dit is een hike die grotendeels door het water gaat waarbij je soms wel tot je kin in het water loopt! Dit leek ons een onwijs mooie ervaring maar gezien John's zere voet en Jacq's weerstand leek het ons beter om dit voor een eventueel volgend bezoekje te bewaren
Dit keer was het John die 's ochtends (figuurlijk) een rondje door de kamer danste, vandaag werd zijn droom waargemaakt; we gingen naar Vegas, baby!!!
Voordat we Viva Las Vegas binnen reden hadden we nog een stop in Valley of Fire State Park. Valley of Fire is het oudste state park van Nevada en werd een state park in 1935. Het park dankt zijn naam aan de felrood gekleurde zandsteenrotsen die vooral tijdens zonsopkomst tegen de blauwe lucht in brand lijken te staan.
Op het begin zijn we een paar keer uitgestapt, zo zijn we via een korte trail bij een bekende rotsformatie gekomen en ik ben benieuwd of jullie ook zien waar deze op lijkt:
Verder zijn we nog langs een rotsformatie gelopen genaamd The Beehives, omdat de zandsteenformaties erg op bijenkorven lijken.
Gezien de enorme hitte, het was zo'n 39 graden, hielden we het hierna voor gezien en zijn we snel weer in de airco gaan zitten!
Vanuit het groen wat we in Zion waren tegen gekomen ging onze tocht weer over in woestijn toen we richting Las Vegas reden. Vandaag was tevens een bijzondere dag; we zijn in drie staten geweest! We kwamen vanuit Utah in Arizona terecht en kwamen uiteindelijk in Nevada terecht, het klokje werd weer een uur terug gezet en het tijdsverschil met NL is weer 9 uur. Toen was het moment daar...... vanuit uit niets zagen we opeens het wereldberoemde Las Vegas op doemen, exciting!
We reden naar ons hotel toe en liepen het hotel binnen, jeetje wat is alles hier inmens groot! Wij denken dat de Bijenkorf wel zo'n 4 keer (als het niet meer is) in dit hotel past. Om bij de hotel lobby te komen liepen we eerst nog langs allerlei winkels, restaurants en het casino. We keken ons ogen uit! We liepen onder andere langs een heerlijke chocolaterie, waar we vast nog eens voor zullen bezwijken. Onderstaande draak hoort hierbij en is echt helemaal van chocolade gemaakt:
Helaas moesten we ongeveer drie kwartier in de rij staan om ons in te kunnen checken bij het Aria Resort & Casino waar we een kamer hadden geboekt voor 3 nachten, blijkbaar is zondag de drukste dag. Onze kamer is prachtig, toen we de deur open deden gingen automatisch de lichten aan en de gordijnen open, we kunnen alles bedienen met een panel op het nachtkastje, ideaal! We hebben ook een erg leuk uitzicht op de Strip.
Inmiddels was het alweer vier uur en gingen we even een rondje lopen door het hotel, hier zou je zo kunnen verdwalen als je een borreltje teveel op hebt
Voor het diner kozen we Outback Steakhouse uit omdat we hier al meerdere malen over gehoord hadden. Helaas was Jacq lichtelijk teleurgesteld want de krab-avocado steak en de seared ahi tuna die Maaike getipt had, hadden ze juist weer niet! Maar het heeft ons hoe dan ook goed gesmaakt!
Na het diner brachten we een bezoekje naar hotel New York, New York, deze heeft namelijk een achtbaan IN en OM het hotel (gekkenhuis) en we hadden steeds al zin om hier in te zitten toen we dit zagen vanuit het restaurant. Het was een erg leuke rit met genoeg spanning! Hierna liepen we terug naar ons hotel waar we nog even achter een slotmachine gingen zitten:
Omdat Jacq nog niet helemaal fit is besloot zij lekker de rest van de avond op de hotelkamer door te brengen, wat begon met een inspectie van de minibar. Op de prijslijst stond een flesje champagne voor 44 dollar, erg interessant om deze even van wat dichterbij te inspecteren. Verschillende dingen uit de minibar er uitgepakt en daarna weer teruggezet totdat ze plots op het deurtje zag staan: IMPORTANT: automatic mini-bar fully computerized, every item you take out will immediately be charged to your room. Gelijk dus maar naar de receptie gebeld en gelukkig stond er nog niets op de rekening
Ondertussen ging John dan EIN-DE-LIJK in Vegas pokeren, wat hij momenteel nog aan het doen is.. hopelijk komt er straks een blije man de hotelkamer binnen gelopen
Zaterdag 8 september: Bryce Canyon N.P. - Zion N.P.
Het kon natuurlijk niet uitblijven - vanochtend was het de beurt aan Jacq en werd zij wakker met een vol hoofd, keelpijn en spierpijn. Maar gelukkig zijn vrouwen over het algemeen een stuk flinker dan mannen wanneer zij zicht niet lekker voelen (toch dames
Na de koffers weer in de auto te hebben geladen (welke overigens steedszwaarder lijken te worden- hoe dat kan is ons een raadsel want we hebben alleen nog maar een spijkerbroek gekocht...)zijn we even snel naar de supermarkt gereden waar we wat eten hebben gekocht voor het ontbijt en de lunch. Hierna konden we, dankzij onze National Park pass,zo weer Bryce Canyon N.P. inrijden. Op de parkmap die we bij de ingang hadden we gekregen kozen we een trail uit die we vandaag zouden gaan lopen. Vervolgens reden we door naar Sunset Point,hier begon namelijk deNavaja Loop trail waarvan we besloten hadden deze te gaan lopen.
Deze trail is ongeveer 2,2 kilometer lang en heeft een hoogteverschil van 159 meter, geclassificeerd als ‘moderate' (een redelijk inspannende) trail. De trail begon erg leuk, we liepen zigzaggend naar beneden:
Beneden aangekomen liepen we zo ‘Wall Street' in, dit is een smalle canyon waarin een aantal grote Douglassparren staan:
Verder zijn we nog langs de bekende rotsformatie Thor's Hammer en de Two Bridges gelopen. Bij het laatste gedeelte van de trail kwam het inspannende gedeelte om de hoek kijken, we moesten uiteraard ook weer 159 meter naar boven toe! Dit was voor Jacq iets minder leuk gezien ze zich ondertussen nog minder lekker voelde en de felle zon zorgde ook niet voor de perfecte stimulans. Afijn, toen we een uur na start eenmaal boven waren aangekomen waren we dit snel vergeten en konden we weer trots op onszelf zijn
Van bovenaf hadden we nog een prachtig uitzicht op de hoodoos waar Bryce Canyon N.P. om bekend staat. Dit zijn zeer grillig gevormde rotsformaties in allerlei kleurschakeringen, variërend van wit, pastelroze, vurig oranje en rood tot knalrood. Deze hoodoos zijn door erosie ontstaan.
Voor vandaag hadden we wel weer genoeg hoodoos gezien en vervolgden wij onze weg richting Zion N.P., welke we binnenkwamen via de zeer mooie Mount Carmel Highway. Onderweg passeerden we nog twee hoog in de rots gelegen tunnels met een totale lengte van 1,7 mile. Nog voordat we de tweede tunnel inreden parkeerden we onze auto om aan de Canyon Overlook trail te beginnen. Jazeker, we waren nog niet uitgelopen voor vandaag!
Deze trail gaat naar een, zoals de naam al verklapt, hoog gelegen uitkijkpunt. Via rotsachtige paden, klommen we naast een rotswand omhoog tot onder een groot overhangend gedeelte van die rots.
Toen we hier naar beneden keken zagen we een smal zijravijn, de Pine Creek Narrows. Het tweede gedeelte van de trail ging over een meer open rotsachtig terrein.
Uiteindelijk kwamen we uit bij de bovenste rand van een verticale rots, deze canyon overlook ligt ruim 200 meter boven de bodem van de vallei en bood weer een prachtig uitzicht!
Toen we hier even hadden staan kijken keerden we weer via dezelfde weg terug naar onze auto, waarbij we ondertussen nog zo'n leukeekhoorntje tegen kwamen dieergens aan zat te knabbelenen uitgerekend de laatste paar meter struikelt John...
Inmiddels was het al drie uur en besloten we om alvast in te checken bij ons motel, hier hebben we even gechilled en omdat we de lunch hadden overgeslagen hadden we stiekem al erge trek gekregen. Om vijf uur zaten we dan ook al aan tafel, Jacq genoot hier van een heerlijke zalm in teriyakisaus met witte rijst en John ging voor een echte mannen steak!
's Avonds konden we helaas niets meer beginnen want de pijn in John zijn voet was zo erg geworden dat hij er amper nog op kon staan. Zuster Jacq heeft hier wat ijs opgelegd en later ingezwachteld met wat drukverband uit de First Aid kid. Duimen jullie met ons, de blinde en de manke, mee dat het morgen weer over is?!
